در واقع یک دروغ بزرگ به نام راستش را بگو…صحنه های غیر واقعی،رابطه جنسي پنهان، روابط اروتیک و فانتزی، جلوه های فراماسونری، برداشت های شخصی و وارد کردن نظرات عجیب و غریب در دین، ساخت فضاهای دروغین از دانشگاه(آخه خدا وکیلی کدوم دانشگاه و کدوم روابط استاد و شاگردی اینجوریه) تنها بخشی از فجایعی است که در این فیلم دیده می شود.

علی رغم استفاده کارگردان از بازیگران خوش چهره و بعضا باتجربه و تراز اول کشور خوشبختانه در جذب مخاطب کوچک ترین توفیقی را نداشته است.


 

عقد موقت با همه ی شرعی بودنش، هنوز در عرف جامعه ی ایرانی مجاز شمرده نمی شود؛ چه زن باشی و چه مرد. زن فردا به نقل از زنان پرس: چه متأهل و چه مجرد. این سومین مصاحبه ی زنان پرس با کسی است که تجربه عقد موقت دارد؛ پیش از این یک بار یک آقا(+) و پس از آن [...]
عقد موقت با همه ی شرعی بودنش، هنوز در عرف جامعه ی ایرانی مجاز شمرده نمی شود؛ چه زن باشی و چه مرد.
زن فردا به نقل از زنان پرس: چه متأهل و چه مجرد. این سومین مصاحبه ی زنان پرس با کسی است که تجربه عقد موقت دارد؛ پیش از این یک بار یک آقا(+) و پس از آن یک خانم (+) از تجربیات خود در این زمینه گفتند و این بار، خانمی که خود پیشنهاد کرد تا زنان پرس با او گفت و گو کند موضوع این مصاحبه است. او در کنار خوبی های متعه، کمی هم از آسیب و سختی هایش برای زنان می گوید. خانمی ۲۹ ساله، تهرانی، با یک بار سابقه ی ازدواج و طلاق و ۴ بار تجربه ی عقد موقت…
ـ چطور با متعه آشنا شدید؟
خانمی از بستگان که از همسرش جدا شده بود، با آقای دکتری آشنا شده بود که من در جریانش بودم. در منزل که صحبتش می شد، یادم هست اوایل که مادرم راضی نبودند. ولی بعد کم کم که سر موضوع صحبت می کردیم، دلایل قانع کننده می آوردیم و یکی از کسانی که سعی می کرد با استدلال راضی شان کند، من بودم.
ـ آن موقع متأهل بودید؟
در دوران نامزدی بودیم.
ـ یعنی آن زمان نگاه خود شما مثبت بود به قضیه؟
بله. من می دانستم که با آن فرد رابطه خوبی دارند. از این طرف هم نگاه می کردم، می دیدم نیازهایی دارد. متعه یقیناً بهتر هست تا به سمت گناه برود. من بحث شرعی قضیه را نگاه می کردم.
ـ چی شد که خود شما متعه را تجربه کردید؟
بعد از جدایی من، اولین بار من جایی کار می کردم و آقایی به من پیشنهاد داد. من قبول نکردم.
ـ چرا قبول نکردید؟
ترسی بود…
ـ چه ترسی؟
من تازه جدا شده بودم و می ترسیدم که باز در رابطه ای بیفتم که رابطه مریضی باشد و از نظر روحی درگیرم کند. یکی هم نگاه خانواده.
ـ به این فکر نکردید که می شود به خانواده نگفت؟
چرا خب؛ ولی این احساس بد که می خواهم کاری را بی اطلاع خانواده انجام دهم، همیشه بود و مرا درگیر می کرد. بعدتر هم پیش آمد که این پنهان کاری بود؛ ولی فقط تا مدتی بود و بعدش ترجیح دادم با مادرم در میان بگذارم.
 

می خواهم بدانم وقتی که جریان فرهنگی حجاب تبدیل به یک جریان پلیسی در طول این همه سال شد آیا محصول این جریان ایجاد عفاف در جامعه بود..چند در صد از جوانان ما اعم از دختر و پسر فلسفه حجاب و عفاف را درک کرده اند وحرف های کلیشه ای و تکراری را در جواب سوالات متعدد خود دریافت نکرده اند .می خواهم بپرسم که حط مشی عفاف آیا به دنبال خود حجاب را هم در پی نداشت که تمام دغدغه سیاست گذاران و تصمیم گیران به جای ترویج فرهنگ عفاف معطوف به پوشش شد…چه کسی می تواند پاسخ گو باشد وقتی جریان فرهنگی عمده جامعه در دست افراد بی اطلاع از حوزه فرهنگ قرار می گیرد آیا نتیجه ای غیر از این دارد که مدیریت فرهنگی جامعه را بخشنامه ای کنیم…یکی ازدوستان حرف جالبی می زد می گفت یک بار معلم انشایی به یک پسر ثروتمند می گوید درباره فقر انشا بنویس …او می نویسد که ما در خانه خیلی فقیر هستیم، همه جای اینجا بوی فقر میدهد…حتی معلم خصوص ام هم فقیر است، استاد زبانم ، پزشک خانوادگیمون، همه ۱۲ مستخدممون و خلاصه همه فقیر هستند….بلی او هم میخواسته درباره فقر بنویسد ولی فقر بر اساس برداشت خود و شناختی که از فقردارد…وضعیت فعلی ما هم الان این گونه است…الان مدیران بی اطلاع از فرهنگ در پی فرهنگ سازی هستند برایتان مثال می زنم تا قدری ملموس تر شود…در یکی از بخشنامه های صدا سیما بر مساله چادر پوشیدن زنان تاکید شده است و اینکه به هر حال باید میزان چادری ها در فیلم های بیشتر شوند….اما خدا وکیلی بروید و فیلم ها رو ببنید روابط نوع آرایش و ارتباطات و با یک دید کلی عفاف و حیای حاکم رو بر روابط این چادری ها نگاه کنید و بعد ببیندی داریم چه الگوهایی می سازیم. البته بگذریم در جاهایی هم مسئولین وجود این همه آرایش و رنگ و لعاب رو به خاطر اشکال در گیرنده ها می دانند. 

سالهاست که از پیروزی انقلابی به نام اسلام در ایران می گذرد و داعیه داران و ذی نفوذان این نهضت همواره بر این نکته اصرار داشته اند که انقلاب ما پیش از آنکه یک انقلاب سیاسی باشد، یک انقلاب فرهنگیست و شاید انگیزه های اصلی شکل گیری این انقلاب هم حداقل در بین بدنه اصلی [...]

سالهاست که از پیروزی انقلابی به نام اسلام در ایران می گذرد و داعیه داران و ذی نفوذان این نهضت همواره بر این نکته اصرار داشته اند که انقلاب ما پیش از آنکه یک انقلاب سیاسی باشد، یک انقلاب فرهنگیست و شاید انگیزه های اصلی شکل گیری این انقلاب هم حداقل در بین بدنه اصلی انقلابیون و همچنین راس هرم نهضت یعنی امام خمینی(ره) هم غیر از این نبوده است.

به گزارش «زن فردا» به نقل از نیمروز، فرهنگی که متاثر از پیشینه غنی ایرانی و آمیحته با آموزه های متعالی اسلامی امیدواری زیادی را در بین روشنفکران فرهنگی و عموم مردم ایران ایجاد کرده بود و همین مساله باعث شد که پهلویِ گمگشته در زرق و برقِ فرهنگ غربی و غافل از فرهنگ اصیل ایرانی اسلامی به راحتی سر تعظیم در برابر خواسته ایرانیانی که آن زمان نه با غم نان که با انگیزه های انسانی و اسلامی جان خود را طبق اخلاص گذاشته بودند فرود آورد.

اما به راستی بعد از گذر این همه سال و بعد از فدا شدن این همه جان های عزیز در راه حفظ این انقلاب، چه بر سر فرهنگ این مملکت آمده است چه اندازه توانسته ایم پایه های فرهنگی این مملکت را محکم کنیم و جوانان این مرز و بوم را با فرهنگ اصیل خود آشنا و در مسیر درست فرهنگی که ریشه در آن دارند سوق دهیم. این را ناگفته می توان از وضعیت فرهنگی حاکم بر مجامع عمومی ، محافل، مجالس و خیابان هایمان در خواهیم یافت. و هر بیننده منصفی می تواند تشخیص دهد که به دنبال چه بوده ایم و به کجا رسیده ایم. مگر اینکه بخواهیم سر در لاک خود فرو ببریم و بگوییم ایشالا گربه است.
 

بيوگرافي شبكه:

بعدشناسي براي شكل گيري چنين شبكه اجتماعي براي پوشش رسانه اي وسايبري تعاملات اجتماعي مي باشد

مسئله اي كه درچنين شبكه هاي اجتماعي مطرح مي شودبهبازوشفافيت روابط اجتماعي افرادبه خصوص جوانان درسطح كه شناخت وبرقراري روابطاجتماعي سالم ودرست مي تواندكمك شاياني به اين قشرازجوامع داشته باشد